Kocamı kaybettiğimde, bir daha asla bir erkeğe yakın olamayacağımı düşünmüştüm, ama nazik elleri ve karanlık bir zihni olan Amerikalı bir adamla tanıştım. Vücudumu ona teslim ettiğim sürece, inancımdan vazgeçmemi istemiyor. Onu ilk kez kendisine sunduğumda, sonsuza dek kaybettiğimi sandığım bir şeyi keşfettim: Ona karşı bir arzu duyuyordum. İplerle, emirleriyle, bana sahip olma şekliyle içimdeki bir şeyi uyandırdı. Onunla birlikte, boyun eğmek ve itaat etmek aşağılayıcı değildi. Aksine, bana güç veriyordu. Sonuçta bir koca bulmam gerekmiyordu. Bir efendiye ihtiyacım vardı ve onu buldum.